Kung Ano ang Dapat Gawin Kung Isinasaalang-alang Mo ang Isang Tao para sa Walang Kadudaang Ospital
Isinasaalang-alang mo ba ang isang tao na hindi sinasadya sa ospital para sa depresyon? Maaaring nagtataka ka kung ano ang magagawa mo. Maaaring hindi ka sigurado kung kailangan ng ospital . Ang mga sumusunod ay sinadya upang sagutin ang ilan sa mga katanungan na maaaring mayroon ka sa paggawa ng mahirap na desisyon na gumawa ng isang tao sa isang ospital ng kaisipan laban sa kanyang kalooban.
Kailan Kinakailangan ang Pagpapaospital?
Kung ang iyong mga mahal sa buhay ay nakakaranas ng mga sintomas tulad ng malubhang depression , panunukso ng paghikayat , pagnanasa o sakit sa pag-iisip, ito ay maaaring magkaroon ng isang nagwawasak na epekto sa mga mahal sa buhay at sa mga taong nakapalibot sa kanya. Ang posibleng mga kahihinatnan ay maaaring isama ang pagpapakamatay, pisikal na pinsala sa iba, pagkasira ng pananalapi, pagkasira ng mga relasyon at ang kawalan ng kakayahan na pangalagaan ang pangunahing pang-araw-araw na pangangailangan.
Sa kasamaang palad, ang sakit sa isip ay kadalasang gumagawa ng nagdurusa na hindi makapag-isip nang malinaw tungkol sa kanyang sitwasyon. Maaaring hanggang sa mga taong nakapaligid sa kanya - tulad ng mga kapamilya, pulisya o mga tagapagbigay ng kalusugang pangkaisipan - upang kumuha ng inisyatiba upang makakuha ng tulong upang maiwasan ang isang kalunus-lunos na kinalabasan.
Sino ang Maaaring Mawalang Minsan Hospital?
Ang mga batas ay magkakaiba-iba mula sa estado hanggang sa estado, ngunit ang tao ay dapat na naghihirap mula sa isang sakit sa isip na dapat gawin. Ang ibang mga salik na maaaring isaalang-alang ang mga mapanganib na pag-uugali patungo sa sarili o sa iba, malubhang kapansanan at ang pangangailangan para sa paggamot.
Habang ang karamihan ng mga estado ay nangangailangan na ang tao ay nagtatanghal ng isang malinaw at kasalukuyang panganib sa kanyang sarili o sa iba upang maging pangako, hindi ito totoo para sa lahat ng mga estado. Sa ilang mga, maaaring hindi mangyari ang pag-ospital kung ang mga indibidwal ay tumatanggi sa kinakailangang paggagamot kahit hindi sila itinuturing na mapanganib.
Ang mas karaniwang mga pamantayan na ginagamit ng ilang mga estado ay kinabibilangan ng pagtugon sa paggamot at ang pagkakaroon ng naaangkop na paggamot sa pasilidad na kung saan ang tao ay gagawin; pagtanggi ng pagpasok sa boluntaryong ospital; kakulangan ng kapasidad na pumayag; panganib sa hinaharap sa ari-arian; at di-sinasadyang pag-ospital bilang mas mahigpit na alternatibo.
Ano ang Ibig Sabihin ng Termino sa Mental ?
Ang terminong sakit sa pag-iisip ay hindi malinaw na tinukoy para sa mga layuning legal gaya ng paggamot ng sakit sa isip. Maliban sa Utah, wala sa mga estado ang gumagamit ng isang listahan ng mga kinikilalang sakit sa isip upang tukuyin ang sakit sa isip. Sa halip, ang kahulugan ay nag-iiba mula sa estado hanggang sa estado at kadalasang tinukoy sa mga di-malinaw na mga termino na naglalarawan kung paano nakakaapekto sa sakit sa isip ang pag-iisip at pag-uugali.
Ano ba ang Labis na Kapansanan ?
Ang kahulugan ng malubhang kapansanan ay nag-iiba rin mula sa estado hanggang sa estado. Sa pangkalahatan, tumutukoy ito sa kawalan ng kakayahan ng isang tao na pangalagaan ang kanyang sarili.
Sino ang Maaaring Mawalang Mabangis na Mamatay?
Ang mga pang-emergency na detensyon , kung saan hinahanap ang agarang psychiatric na tulong, ay karaniwang sinimulan ng mga miyembro ng pamilya o mga kaibigan na nagmasid sa pag-uugali ng tao. Minsan ito ay pinasimulan ng pulisya, kahit na ang isang may sapat na gulang ay maaaring humiling ng isang pagpigil sa emerhensiya.
Ang eksaktong mga pamamaraan ay nag-iiba ayon sa estado, na may maraming mga estado na nangangailangan ng pag-apruba ng hukuman o pagsusuri ng isang doktor na nagkukumpirma na ang tao ay nakakatugon sa pamantayan ng estado para sa ospital.
Ang mga pasyente ay maaari ding ipasok para sa kung ano ang kilala bilang observational institutionalization , kung saan ang kawani ng ospital ay maaaring obserbahan ang pasyente upang matukoy ang diagnosis at mangasiwa ng limitadong paggamot. Ang aplikasyon para sa ganitong uri ng ospital ay kadalasan ay maaaring gawin ng sinumang may sapat na gulang na may dahilan upang gawin ito, ngunit ang ilang mga estado ay nangangailangan na ang aplikasyon ay ginawa ng isang doktor o mga tauhan ng ospital. At karamihan ay nangangailangan na ang isang pagmamasid ng pagmamasid ay tumatanggap ng pag-apruba ng mga korte.
Ang ikatlong uri ng ospital, ang pinahabang pagtatalaga , ay medyo mas mahirap makuha. Sa pangkalahatan, nangangailangan ito ng isa o higit pang mga tao mula sa isang partikular na grupo ng mga tao - tulad ng mga kaibigan, kamag-anak, tagapag-alaga, mga opisyal ng publiko at mga tauhan ng ospital - upang mag-aplay para sa isa. Kadalasan ang isang sertipiko o affidavit mula sa isa o higit pang mga manggagamot o mga propesyonal sa kalusugan ng isip na naglalarawan ng diyagnosis at paggamot ng pasyente ay dapat samahan ang application. Sa halos lahat ng mga estado ay dapat magkaroon ng isang pagdinig, na may isang hukom o hurado na gumagawa ng pangwakas na desisyon tungkol sa kung ang tao ay maaaring gaganapin.
Gaano katagal ang Huling Pag-ospital?
Ang pagpigil sa emerhensiya ay karaniwan lamang para sa isang maikling panahon, na ang average ay tungkol sa 3-5 araw. Maaari itong mag-iba ng kaunti ayon sa estado, gayunpaman, mula 24 oras sa ilang mga estado hanggang sa 20 araw sa New Jersey.
Sa mga estado na nagpapahintulot para sa pangako ng pagmamasid, ang haba ng ospital ay maaaring mag-iba nang malaki, mula 48 oras sa Alaska hanggang anim na buwan sa West Virginia.
Ang isang karaniwang haba para sa pinahabang pangako ay hanggang sa anim na buwan. Sa dulo ng paunang panahon, ang isang application ay maaaring gawin para sa oras na pinalawak, sa pangkalahatan para sa isa hanggang dalawang beses mas mahaba kaysa sa orihinal na pangako. Ang mga kahilingan ay maaaring gawin para sa karagdagang pangako kapag nag-expire ang bawat panahon, hangga't patuloy na natutugunan ng pasyente ang legal na pamantayan.
Maaari Puwede Maging Pasyente Upang Makakuha ng Paggamot?
Ang mga pasyente ay hindi mapipilitang tumanggap ng paggamot maliban kung may isang pagdinig na nagpapahayag sa kanila ng mga legal na walang kakayahan upang gumawa ng kanilang sariling mga desisyon. Kahit na ang pasyente ay naospital nang hindi sinasadya, ang karamihan ng mga estado ay ituturing ang pasyente na kaya ng paggawa ng kanyang sariling mga medikal na pagpapasya maliban kung ito ay natukoy kung hindi man.
Ang mga pasyente na nasa agarang panganib ay maaaring bigyan ng mga gamot sa isang emergency na batayan. Gayunpaman, ang mga gamot na ito ay nakadirekta sa pagpapatahimik sa pasyente at pag-stabilize ng kanyang kondisyong medikal kaysa sa pagpapagamot sa kanyang sakit sa isip . Halimbawa, ang isang gamot na pampakalma ay maaaring ibibigay upang pigilan ang pasyente na saktan ang kanyang sarili, ngunit hindi siya maaaring mapilit na kumuha ng antidepressant , dahil ito ay itinuturing na paggamot.
Paano Ko Magsisimula ang Proseso?
Dahil ang aktwal na proseso ay nag-iiba ayon sa estado, magandang ideya na kumunsulta sa isang lokal na eksperto na maaaring mag-aral sa iyo tungkol sa mga pamamaraan ng iyong estado. Ang mga taong may pinakamahusay na maipapayo ay kinabibilangan ng:
- Ang iyong doktor ng pamilya o isang psychiatrist
- Ang iyong lokal na ospital
- Ang iyong lokal na departamento ng pulisya
- Isang abugado na nag-specialize sa batas sa kalusugan ng isip
- Ang iyong proteksyon sa estado at pagtataguyod ng kaugnayan
Sanggunian:
Jacobson, James L. at Alan M. Jacobson, eds. Psychiatric Secrets, 2nd ed. Philadelphia: Hanley & Belfus. 2001.