Karamihan sa atin ay ayaw mag-isip tungkol sa "kapangyarihan" kapag iniisip natin ang tungkol sa mga relasyon. Ang mga intimate relationship ay may kinalaman sa pagbabahagi at kooperasyon - ngunit kailangan ng dalawa upang ibahagi at makipagtulungan. Paano kung hindi nais ng isang kapareha?
Ang sinumang nais ng mas kaunting relasyon ay may higit na kapangyarihan. Ang pinaka-halatang halimbawa ng prinsipyong ito ay diborsiyo. Ito ay tumatagal lamang ng isang tao upang tapusin ang isang relasyon.
Hindi mahalaga kung magkano ang nais ng ibang kasosyo sa pag-aasawa.
Ang pangunahing prinsipyong ito ay makikita sa maraming mas maliit na pakikipag-ugnayan. Hapunan at isang pelikula? Kung gusto ng parehong kasosyo. Kasarian? Na rin ang pinakamahusay na gumagana kapag ito ay consensual at kooperatiba. Tunay na ang sex ay hindi laging nagkakaloob, ngunit ang mga relasyon ay hindi karaniwang tumatagal ng mahabang panahon ng panggagahasa sa pag-aasawa o iba pang anyo ng di-nagkakasundo na kasarian.
Ano ang hindi nag-uugnay sa gayong makapangyarihang kasangkapan? Hindi lamang inilalagay nito ang non-consenter sa posisyon ng gumagawa ng desisyon, ngunit nagpapadala din ito ng isang malinaw na mensahe na "ang aking mga pagnanasa ay mas mahalaga kaysa sa iyo." Para sa kapareha na nais ng higit pa mula sa isang relasyon, ito ay maaaring maging isang nagwawasak mensahe upang makatanggap. Ito ay nagpapahiwatig na, para sa hinaharap, ang hindi kasang-ayon na kapareha ay magkakaroon ng opsyon na pumipigil o magbigay ng kooperasyon, pagmamahal, at suporta - nang walang pagsasaalang-alang sa mga pangangailangan o pagnanais ng iba pang miyembro ng relasyon.
Pagtugon sa Non-Cooperation sa Relasyon
Totoong tatlong tanging tugon sa di-kooperasyon sa isang relasyon.
- Ang una ay tanggapin ang desisyon ng non-consenter, anuman ang maaaring maging, upang mapanatili ang hindi bababa sa isang katulad ng pakikipagtulungan at pag-iisa. Ang pagpipiliang ito, habang maaaring katanggap-tanggap para sa isang tagal ng panahon, ganap na kontrol ang cedes. Para sa karamihan ng mga tao, hindi ito isang mabubuting pangmatagalang solusyon.
- Ang pangalawa ay upang labanan para sa kooperasyon - isang mapanganib na pagpipilian para sa isang tao na Matindi ang hinahangad ng isang relasyon.
- Ang ikatlo ay upang lumayo, sinasabi - sa esensya - "Kung pinili mong huwag suportahan ako o sumali sa akin, dadalhin ko ito nang mag-isa o makahanap ng ibang tao upang bigyan ako ng suporta o pagsasama na kailangan ko." Habang ang pagpipiliang ito ay maaaring mukhang tulad ng pinaka-maaasahan, maaari rin itong maging ang pinaka mahirap para sa isang tao na umaasa sa isang umiiral na relasyon para sa seguridad at pag -ibig sa sarili .
Kung ganito ang kaso, kung paano ang huling mga relasyon? Ang tiwala ay isang mahalagang sangkap. Kapag pinagkakatiwalaan natin ang ating kasosyo, sa isang bahagi, nagtitiwala na hindi sila iiwan. Nagtitiwala din kami na isasaalang-alang ng aming kapareha ang aming mga pangangailangan at hangarin kapag gumagawa ng mga desisyon na makakaapekto sa parehong mga kasosyo. Ang pagtitiwala na ito ay unti-unti na itinatayo. Kung ang isang tao ay nagpapatunay na mapagkakatiwalaan sa mga maliliit na paraan, magkakaroon tayo ng panganib na magtiwala sa kanila nang higit pa.
Ang mga relasyon ng tao ay higit pa sa kapangyarihan. Ang mga relasyon na ito ay tungkol sa matalik na pagkakaibigan , pagkakaibigan, pagmamahal , paggalang, pagkamausisa, kasiyahan, pagbabahagi, komunikasyon at marami pang iba. Sa kabila nito, totoo pa rin na sinuman ang nais ng mas kaunting relasyon ay may higit na kapangyarihan. Sa isang mahusay na relasyon, ang kapangyarihan ay nagbabalik-balikan, gaya ng isinasaalang-alang ng bawat kapareha sa mga pangangailangan ng iba at tumatagal o naghahain ng kapangyarihan nang naaayon.