Paano Natuklasan ng mga Mananaliksik ang mga Relasyon ng Maging sanhi at Epekto
Ang isang simpleng eksperimento ay madalas na ginagamit ng mga mananaliksik upang matukoy kung ang mga pagbabago sa isang variable ay maaaring humantong sa mga pagbabago sa ibang variable -sa iba pang mga salita, upang magtatag ng dahilan-at-epekto. Sa isang simpleng eksperimento na nakikita ang pagiging epektibo ng isang bagong gamot, halimbawa, ang mga kalahok sa pag-aaral ay maaaring random na nakatalaga sa isa sa dalawang grupo: ang isa sa mga ito ay ang control group at hindi makatanggap ng paggamot, habang ang ibang grupo ay ang pang- eksperimentong grupo na natatanggap ang paggamot na pinag-aralan.
Ang Mga Elemento ng Simple na Eksperimento
Ang isang simpleng eksperimento ay binubuo ng mga mahahalagang key elemento:
- Ang pang-eksperimentong teorya. Ito ay isang pahayag na hinuhulaan na ang paggamot ay magiging sanhi ng isang epekto at sa gayon ay palaging ay phrased bilang isang sanhi-at-epekto na pahayag. Halimbawa, maaaring sabihin ng mga mananaliksik ang isang teorya sa ganitong paraan: "Ang pangangasiwa ng Medisina ay magreresulta sa pagbawas ng mga sintomas ng Sakit B."
- Ang null hypothesis. Ito ay isang teorya na ang experimental na paggamot ay walang epekto sa mga kalahok o dependent variable. Mahalagang tandaan na ang hindi pagtupad ng epekto ng paggamot ay hindi nangangahulugan na walang epekto. Ang paggamot ay maaaring makaapekto sa isa pang variable na hindi sinusukat ng mga mananaliksik sa kasalukuyang eksperimento.
- Ang malayang variable . Ang variable ng paggamot na manipulahin ng eksperto.
- Ang dependent variable . Ito ay tumutukoy sa pagtugon ng mga mananaliksik.
- Ang control group. Ito ang mga indibidwal na random na nakatalaga sa isang grupo ngunit hindi nakatanggap ng paggamot. Ang mga sukat na kinuha mula sa grupong kontrol ay ihahambing sa mga nasa pang-eksperimentong grupo upang matukoy kung ang paggamot ay may epekto.
- Ang pang-eksperimentong grupo. Ang grupong ito ng mga kalahok sa pag-aaral ay binubuo ng mga random na napiling mga paksa na makakatanggap ng paggamot na sinusuri.
Pagtukoy sa Mga Resulta ng isang Simpleng Eksperimento
Sa sandaling natipon na ang data mula sa simpleng eksperimento, inihayag ng mga mananaliksik ang mga resulta ng eksperimentong grupo sa mga grupo ng kontrol upang matukoy kung may epekto ang paggamot. Dahil sa palaging posibilidad ng mga pagkakamali, hindi posible na maging 100 porsiyento na sigurado sa ugnayan sa pagitan ng dalawang mga variable. Maaaring may mga hindi kilalang variable sa pag-play na nakakaimpluwensya sa kinalabasan ng eksperimento, halimbawa.
Sa kabila ng hamong ito, may mga paraan upang matukoy kung malamang na ang isang makabuluhang relasyon. Upang gawin ito, ginagamit ng mga siyentipiko ang mga istatistika ng inferens-isang sangay ng agham na may kaugnayan sa pagguhit ng mga inferences tungkol sa isang populasyon batay sa mga hakbang na kinuha mula sa isang kinatawan na sample ng populasyon na iyon.
Ang susi sa pagtukoy kung ang isang paggamot ay may epekto ay upang sukatin ang statistical significance. Ang statistical significance ay nagpapakita na ang relasyon sa pagitan ng mga variable ay maaaring hindi dahil lamang sa pagkakataon at ang isang tunay na relasyon ay malamang na umiiral sa pagitan ng dalawang mga variable.
Ang kahalagahang istatistika ay kadalasang kinakatawan tulad nito:
p <0.05
Ang p-value na mas mababa kaysa sa .05 ay nagpapahiwatig na ang mga resulta ay malamang ay dahil sa pagkakataon at ang probabilidad ng pagkuha ng mga resultang ito ay mas mababa sa limang porsiyento.
Mayroong iba't ibang mga paraan ng pagsukat ng statistical significance. Ang ginamit ay depende sa uri ng disenyo ng pananaliksik na ginamit para sa eksperimento.